| تبليغات | X |
زندگی را
خط کــِــشیده اند برای من .
خط کـــِــشی کــَــرده اند برای من .
و تمام !
*** ما رفتیم .
تا مرخصــّــی ِ بــَــعدی که معلوم نیس کــِــی ـــه . معلوم نیس اصلا ً هــَــس یا نه . معلوم نیس به درد می خوره یا نه .
ما رفتیم .
تا برسیم به آن جایی که پدربزرگ ِ خوووبــِــمان ، از آن آســـمان ِ نمی دانم چندم برایمان مقدّر فرموده اند .
که تــُــفا به ذات ِ - احیانا ً - اقدســِــشان ...
راا رفتن .
تا ســَــر - حد ّ ِ خوشی .
راا رفتن .
همین طوری الــَــکی و بی دلیل گریه کــَـردن .
رنجیدن از ... زخم ِ زبوونای خونــِــواده ...
راا رفتن .
از هیچ - جا ، به هیچ - جای دیگه ر ِسیدن .
کــِــنــِـف شدن .
لیز خوردن .
اقبالی .
مهراد .
محسن ِ چاوشی ، فیت امید ِ عامری .
بووی خوووب دادن .
سخت بودن .
شب بودن .
جغد بودن .
راا رفتن .
راا رفتن .
راا رفتن .
به *ـــا رفتن .
رفتن ...
...
رفتن ...
همین خوب است...
همین
خوب است ... ( س . ع . ص )
یه مــَـــرد بود ، یه مــَـــرد ...
یه چیزایی هــَــس ، که بهتر بود می دونستی ، شاید باعث می شد یه ســِــری اتفاقا نیفته . یا یه ســـِـری اتفاق ِ دیگه بیفته . نمی دونم ... فقط می دونم که شاید اوضاا بهتر می شد . شاید !
***
حاجی ســَــر ِت سلامت !
تواَم رفتی به ســـِــلوومتی . خواستم بگم که من هیچ وخ ، اون یه شب و دو روز ـو یادم نمی ره . از همین حالا منتظرم تا روز ِ آزادی ت . تا باز بریم هلند و بهمن دوولی اِماله - یا عــِـماله - کنیم و یاد ِ « سایه های پشه بــَـند ِ» شهیار آقا بیفتیم ...
در این خواب ِ بد ِ بد ، من و تو خووب ِ خووبیم ...
...Believe Me Bro
شوروعــِــش ، از یه صــُــبح ِ ولــَــرم بود . یه دربــَــس گرفتم . دو و پونصد . که بعدا ً فهمیدم تا دسته رفته توو پاچه م . توو راا ، یارو هــِــی از مزایای !! شهر ِ مثلا ً تاریخی شون حرف زد . ســَــرم داش از بی خوابی می ترکید . اومدم . ر ِسیدم . پیاده شدم . سلام دادم . جواب ندادن . یا شایدم دادن . بعد همه ی آشغالای توو باغچه رو جــَــم کردم . حیاطــــو آب " پاچی " کردم . سطلا رو خالی کردم . توو-والـــِــت ِ توو ساختموونو شــُــستم . یه گاری بار بود که خالی ش کردم . صد و نود و شیش دَفــِــه ، رفتم بیروون واسه جماعت ِ دکتر و سروان و عمـــلــِــه ، کوفت و زهر ِ مار خریدم . احترام گذاشتن به شیوه ی بسیار بسیار مناسب رو تمرین کردم . ماشین ِ جناب ِ سرکار - استوار رو لــُــنگ کشیدم . شیشه ی افسر - نگه بانی رو برق ا ِنداختم . بعد با سروانــِــمونــو بهنام اومدم توو آسایش گا . تختمــو تحویل گرفتم . جناب سروان ازم پرسید : موبایل داری ؟ گفتم : نـــَـــع ! گــُــف : سیگار چی ؟ گفتم : یه فندک داشتم که اِنداختمــِــش دووور . گــُــف : پس سیگاری هستی پسرم ؟ گفتم : نه ، فندکم واسه خوش گــِــلی توو جیبم بوود . بعد سروان رَف . من مووندم و جماعت ِ شیشه کـــِــش و پنیر باز که خیلی پایه شوون بالا بوود به اصطلاح ! دو تا شیش ، مادر ِ آقای پاس - بانی رو زدم . غرووب که شد ، بـــِــم گفتن : حالا می توونی بــِــری بخوابی !
پرسیدم : واسه همیشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه ؟